Δυρραχι ΑρκαδιαςΔιδυμα Αγορακια

Προορισμός αυτή τη φορά το Δυρράχι Αρκαδίας .

Μέρος γνώριμο και πολύ αγαπημένο για εμένα γεμίζοντας με με πολλά συναισθήματα …

Πάντα πίστευα για εμένα πως δεν είμαι άνθρωπος της πόλης , μου αρέσουν τα βουνά, μου αρέσει η ησυχία και συνάμα η ελευθερία των βουνών ,πολλές φορές αισθάνομαι πως κάπου εκεί ψηλά ανήκει η ψυχή μου .

Έτσι μόνος σε αυτόν τον προορισμό μου αποφάσισα να αφήσω τον εαυτό μου και ταυτόχρονα την φωτογραφική μου σκέψη τελείως ελεύθερη , όπως άλλωστε αρμόζει του μέρους .

Θέλησα για μια στιγμή να σταματήσω να σκέφτομαι αυτά που μελετάω πάντα πριν από κάθε μυστήριο και να κάνω πράξη αυτά που είδη έχω διδακτή όλα αυτά τα χρόνια .

Η αλήθεια είναι πως τον τελευταίο καιρό προσπαθώ πολύ για να είμαι εγώ στις εικόνες μου και χαίρομαι που σιγά σιγά έχω αρχίσει να τα καταφέρνω.

Έτσι λοιπόν με τα δίδυμα αγοράκια  να μου δίνουν  πολλές ευκαιρίες να δημιουργήσω εικόνες αλλά και να σκεφτώ για εμένα όπως κάνω σιωπηλά κάθε φορά σε κάθε μυστήριο, να σκεφτώ αυτά που με κάνουν να κοιτώ μπροστά , αυτά που με αφήνουν πίσω, να φιλοσοφώ τη ζωή μου και να σκέφτομαι τις πράξεις μου πέρασα μια πολύ όμορφη ήμερα .

Ο Στάθης και ο Δημήτρης λοιπόν έγιναν δυο πολύ καλοί μου φωτογραφική φίλοι.

Τους ευχαριστώ πολύ για αυτό….

A place known and so beloved to me, filling me up with a lot of emotions…

I have always been thinking about myself that I am not an urban citizen, I like mountains, I like their tranquility and their freedom at the same time, I often feel that somewhere up in their heights is where my soul belongs to.

Thus, alone at this destination, I decided to leave myself and my photographic thought, as well, completely free, as it fits to the surrounding.

I wished for a momment to stop thinking what I study before every shooting and materialise what I have learnt all those years.

The truth is that lately I have tried hard to show me in my pictures and I am glad that I have gradually succeeded it.

Well, the twin boys have given me lots of chances to create pictures but also to think, silently as I always do at any shooting, what makes me look ahead, what keeps me back, philosophise about my life and think of my daily actions in tetrospect.  I had a very nice day.

Stathis and Dimitris became two very good photography friends of mine.

I thank them very much for that….

bpanos 1 bpanos 2 bpanos 3 bpanos 4 bpanos 5 bpanos 6 bpanos 7 bpanos 8 bpanos 9 bpanos 10 bpanos 11 bpanos 12 bpanos 13 bpanos 14 bpanos 15 bpanos 16 bpanos 17 bpanos 18 bpanos 19 bpanos 20